Sanki asılacakmışım..Ölecekmişim..Son sözünü söyle demişler gibicesine..
Ben hep böyle yazmaya çalıştım, irili ufaklı, ne yazdımsa.
-En çok hangi kitabınızı, hangi şiiirinizi seversiniz? diye sormazlar mı!
En çok hangi asılışımı sevdiğimi söyleyemem ki.. Açıkçası bütün asılışlarımı, ölümlerimi seviyorum demek geliyor içimden…
Özdemir Asaf ‘ça

Biliyor musun az az yaşıyorsun içimde;
Oysaki seninle güzel olmak var;
Örneğin rakı içiyoruz, içimize bir karanfil düşüyor gibi;
Bir ağaç işliyor tıkır tıkır yanımızda;
Midemdi aklımdı şu kadarcık kalıyor.
Sen karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte;
Sen de bir başkasına  veriyorsun daha güzel;
O başkası yok mu bir yanındakine veriyor;
Derken karanfil elden ele.
Görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle;
Sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu [...]