“Bazilari derinden sarar insani …”
Bu sehirden bana acilar kaldi
Sarap sundum aya ben ayrilik tattim
Seyyah oldum su alemde öyküler yazdim
Oturup anlattim kendi halimce
Seyyah oldum su alemde türküler yaktim
Oturup söyledim kendi halimce

Harika biriyle tanıştım…  Bana özel olduğumu hissettirdi…”
Gülümsüyorum. Öyle mutlu ki! İnsana “özel” olduğunun hissettirilmesi, hoş bir şey olsa gerek… de acaba “özel” olmakla kastettiği, nedir?
Her gün onlarca insanla karşılaşıyoruz… ve bunların çoğu, bizim için nesnedir. Hiç tanımadığımız insanları nesneleştirmek, kendimizi koruyabilmemiz için muhtemelen gereklidir de.